Waarom ik een crowdfunding voor meubels ben begonnen
Ik had eigenlijk nooit gedacht dat ik ooit een crowdfunding zou beginnen. Laat staan een crowdfunding voor meubels.Toch heb ik die stap uiteindelijk gezet.
Niet omdat ik graag om geld vraag of omdat ik verwacht dat andere mensen mijn problemen voor mij oplossen. Integendeel. Ik vind het juist ontzettend moeilijk om om hulp te vragen.Maar soms kom je op een punt waarop je moet erkennen dat iets financieel gewoon niet lukt. En dat is precies waar ik terecht ben gekomen.
Ik ben daarom een crowdfunding begonnen om geld bij elkaar te krijgen voor nieuwe meubels.
Voor veel mensen klinkt dat misschien als iets vanzelfsprekends. Als je een meubel nodig hebt, ga je naar een winkel, kies je iets uit en betaal je ervoor. Of je kijkt bij een kringloop of zoekt iets tweedehands.
Maar als je zelf maar heel weinig financiële ruimte hebt, ligt dat anders.Een bedrag dat voor de één misschien makkelijk op te brengen is, kan voor een ander maandenlang sparen betekenen. En soms lukt zelfs dat niet.Daarom besloot ik uiteindelijk om een crowdfunding te proberen.
Waarom ik hem in de derde persoon heb geschreven
Er is misschien iets opvallends aan mijn crowdfunding. Ik heb hem namelijk niet vanuit mezelf geschreven.Ik heb ervoor gekozen om de tekst in de derde persoon te schrijven.
Waarom?
Omdat het voor mij ontzettend ongemakkelijk voelde om letterlijk te schrijven: "Ik heb hulp nodig. Willen jullie mij geld geven voor meubels?"Dat voelde gewoon niet als iets wat bij mij past.
Door het vanuit de derde persoon te schrijven, voelde het alsof ik wat meer afstand kon nemen. Alsof ik mijn situatie gewoon kon uitleggen zonder voortdurend het gevoel te hebben dat ik mezelf voor het voetlicht zette en om medelijden vroeg.
En dat is ook niet wat ik wil.
Ik wil niet mijn hele levensverhaal op tafel leggen, mezelf zo kwetsbaar mogelijk maken of proberen mensen emotioneel te raken zodat ze gaan doneren.Ik wil gewoon eerlijk vertellen hoe mijn situatie is.
Dit is wat ik nodig heb.Dit kan ik zelf financieel niet betalen.Daarom probeer ik op deze manier hulp te krijgen.Meer dan dat wil ik er eigenlijk niet van maken.
Inmiddels is er €415 opgehaald.En daar ben ik ontzettend dankbaar voor.
Het bijzondere vind ik dat deze mensen mij vaak helemaal niet persoonlijk kennen. Ze hebben mijn verhaal ergens voorbij zien komen en hebben toch besloten om iets bij te dragen.
Of het nu om een klein of groter bedrag gaat, voor mij betekent iedere donatie dat iemand mijn verhaal heeft gezien en dacht: ik wil helpen.Dat vind ik nog steeds bijzonder.
Tegelijkertijd merk ik ook hoe moeilijk het is om een crowdfunding onder de aandacht te krijgen als je zelf maar een heel klein netwerk hebt.
Ik heb geen groep vrienden en geen familie die de crowdfunding massaal kunnen delen. Daardoor ben ik vooral afhankelijk van mensen die mijn verhaal toevallig tegenkomen.En als niemand het deelt, blijft je bereik natuurlijk beperkt.
Dat is misschien wel één van de lastigste dingen aan crowdfunding waar ik vooraf helemaal niet bij had stilgestaan.
Ik probeer zelf ook mee te sparen. Want ik wil overigens niet alleen maar afwachten tot andere mensen helpen. Ik probeer zelf ook zoveel mogelijk kleine beetjes bij elkaar te sparsparen.
Zo gebruik ik bijvoorbeeld EuroClix en spaar bij Albert Heijn en Jumbo met de spaarzegels. Alles wat ik op die manier bij elkaar kan krijgen, wil ik apart zetten.Het zijn geen enorme bedragen. Soms zijn het maar een paar euro.Maar ik denk: alle kleine beetjes helpen.
Ik ben ook van plan om het geld dat ik zelf bij elkaar spaar op mijn spaarrekening te zetten. Daar krijg ik in ieder geval een beetje rente over. Het is misschien niet veel, maar als je toch aan het sparen bent, kan ik het net zo goed daar laten staan. Ik probeer dus op meerdere manieren vooruit te komen.
Waarom ik dit opschrijf
Ik ben deze blog begonnen omdat ik mijn ervaringen graag ergens wil kunnen delen zonder dat ieder verhaal meteen een oproep om geld hoeft te zijn.
Deze crowdfunding is uiteindelijk maar één onderdeel van mijn leven. Ik wil ook gewoon kunnen vertellen hoe het is om zo'n crowdfunding te starten. Wat het met je doet als mensen wel helpen, maar anderen juist wantrouwen of kritiek hebben. Hoe vreemd het voelt om geld te vragen aan mensen die je helemaal niet kent.
En misschien vooral: hoe het voelt om te ontdekken dat je soms hulp nodig hebt, terwijl je tegelijkertijd zo zelfstandig mogelijk probeert te blijven.
Ik weet niet waar deze crowdfunding uiteindelijk eindigt. Misschien wordt het doel gehaald.Misschien duurt het veel langer dan ik hoop.
Maar ik probeer het.
Zelf sparen, mijn verhaal vertellen en hopen dat het uiteindelijk bij de juiste mensen terechtkomt.
En misschien is dat voorlopig genoeg.
Wordt vervolgd... ❤️
Mocht je n dit te hebben gelezen, besloten hebben om te willen helpen, dan waardeer ik dat echt heel erg! Dit is de link van de crowdfunding https://gofund.me/66929c9b7

Reacties
Een reactie posten